Dwars door het binnnenland van Zweden loopt 1296 kilometer lange spoorlijn genaamd ‘Inlandsbanen’. Ooit aangelegd vanwege strategische redenen wanneer een eventuele vijand de sporen aan de kust in zou nemen, was hij bij de ingebruikname eigenlijk al verouderd gezien er inmiddels zoiets als een vrachtauto bestond. Desalniettemin wordt de lijn ook vandaag de dag nog gebruikt. In de zomermaanden rijd er eenmaal per dag een trein die -verdeeld over 2 dagen- vooral een toeristische functie heeft. Verder rijden er nog wat goederentreinen. Omdat we de vrijwel parallel lopende E45 ‘Inlandsvägen’ namen kwamen we door dezelfde dorpjes heen.
Het station van Arvidsjaur, met een houten eland voor de deur. Het was hier volledig uitgestorven. De plaats kent ruim 4500 en is daarmee voor Noord-Zweedse begrippen een aardige stad.
Er stond hier een volledig zwarte locomotief, de 1418 van Railcare die oorspronkelijk uit Denemarken komt en uiteindelijk in Zweden terecht is gekomen. Doordat deze zo donker was heb ik de foto 1 stop overbelicht. De lichtmeter op de oude camera’s kunnen soms nog wel eens in de war raken.
In Arvidsjaur zit ook een vereniging die met oude treinen over het trajact rijd waarvoor ze deze oude bruine rijtuigen gebruiken.
Dit plaatje laat goed de staat van de lijn zien. De niet verroeste bovenkant van de rails geeft aan dat er wel wat rijdt, de vele kleine plantjes laten zien dat het ook weer niet al te veel verkeer is.
Het geheel maakt een wat slaperige indruk. Het station van Dorotea staat er lekker fris bij, in een mooie geel kleurtje. Het korte perron ziet er modern uit, en is waarschijnlijk precies lang genoeg voor het treintje dat hier in de zomer komt. Voor de rest ziet het er niet bijster modern uit. De tijd heeft hier stilgestaan. Dorotea heeft misschien maar 1500 inwoners, toch is het de grootste plaats in de wijde omgeving.
Langs de lijn kom je nog relieken uit het tijdperk van de stoomtrein tegen, zoals deze watertoren. De witte lamp geeft aan dat er geen trein aan komt maar dat was ook niet te verwachten…
Het station van Hoting is alweer iets groter, maar dat is ook omdat er hier vroeger een aftakking lag naar Forsmo. In Hoting hebben we ook de enige rijdende trein gezien, een lange container trein onderweg naar Noorwegen. Vanwege een stremming op hun enige spoorlijn naar het noorden werd de Inlandsbanen gebruikt als omleidingsroute. Hoting heeft maar 750 inwoners.
Naast het stationsgebouw stond nog deze oude stoomlocomotief opgesteld als monument.
De naastgelegen E45 is zo rustig, dat je gemakkelijk de auto aan de kant kan zetten in een parkeerhaven en een foto van midden op de weg kunt maken. Het wisselvallige weer zorgde ervoor dat de zon mooi over de weg scheen.
De laatste bijzonderheid die we bezochten lag in het plaatsje Sveg. Hier ligt een van de weinige gecombineerde rail/weg bruggen van Europa. Vroeger was dit ook de hoofdweg, maar inmiddels loopt de E45 via een andere brug over de rivier Ljusnan.
Het is zo rustig je je makkelijk lopen over de brug heen kan. Dat hebben we niet gedaan, want ik heb geen idee of dat wel mag. als er een trein komt en je staat halverwege moet je toch een eindje stappen om er weer van af te komen!